Rozważajmy Mękę Pana, wpatrujmy się w Niego tak, jak czyniła to nasza Święta Patronka i orędowniczka. Niech ta, którą Pan obdarował cierniem ze swojej korony, nauczy nas prawdziwie i głęboko rozważać tajemnice naszego odkupienia.

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Oskarżony o rzeczy, których nie popełnił. Niewinny, a jednak skazany. Faryzeusze i Piłat zdecydowali o Jego losie. Interesy polityczne i ludzkie kalkulacje korzyści popchnęły ich do wydania wyroku śmierci. Nie szukali prawdy o Nim tylko usprawiedliwienia dla swojej podłości. Jezus w milczeniu przyjmuje ich kłamstwa, pomówienia i sam wyrok urągający sprawiedliwości.

Św. Rito, która z pokorą przyjęłaś wolę rodziców, a w zakonie z cichością znosiłaś swoje odsunięcie uproś nam u Pana łaskę takiego płynącego z miłości poddania woli Bożej, umiejętność znoszenia niesprawiedliwych ludzkich sądów oraz wybaczania ich bliźnim.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Jak baranek pozwolił się prowadzić na śmierć ‒ dla naszego dobra, dla naszego odkupienia. Przyjął dobrowolnie i świadomie krzyż ‒ znak hańby, piętno, abyśmy my zostali uwolnieni i wyzwoleni. Nasze grzechy, błędy i słabości obciążyły belkami Jego ramiona. Nasze zaniechania i brak miłości przygniotły Jego człowieczeństwo.

Św. Rito, znosiłaś trudny charakter swojego małżonka. Wkroczyłaś na drogę życia małżeńskiego ze świadomością, że twoje cierpienia możesz ofiarować Panu dla uratowania duszy męża. Wspieraj nas słabych swoim orędownictwem byśmy nauczyli się podejmować codzienne krzyże w duchu wynagrodzenia za grzechy nasze i innych ludzi.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Jezus upada na drodze, wokół stoją żołnierze i gapie, dla których ból skazańca jest częścią widowiska, które przyszli oglądać. Niosący Krzyż jest dla nich wyzuty z człowieczeństwa, nie mają dla Niego odrobiny szacunku, współczucia. Zaprawdę nisko upadli ci, którzy z obojętnością obserwowali upadek.

Św. Rito, Ty która naprawdę rozumiałaś i rozumiesz ludzkie cierpienie bądź nasza nauczycielką, abyśmy prawdziwie wiedzieli i praktykowali miłosierdzie wobec cierpiących, których spotykamy na drogach życia.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Matka Boża szła krok w krok za swoim Synem, Jego śladami. Przez całe życie, aż po Kalwarię. Współcierpiąca, przygnieciona duchowo cierpieniem Jezusa. Maryja prawdziwie współczuła jako Boża Rodzicielka i jako wierząca. Miecz zapowiedziany przez Symeona dosięgnął Jej duszę.

Św. Rito, widząc pełne zła i mściwości plany swoich synów, modliłaś się by nie zgubili swych dusz. Bóg wysłuchał twoich modlitw, nawrócili się jednak stojąc już w obliczu śmierci. Patronko spraw najtrudniejszych, wyzwań które wydają się przekraczać nasze możliwości, wstawiaj się za nami w chwilach prób, oręduj za nami, gdy cierpienie nas przygniata.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Żołdacy przymusili Szymona z Cyreny by przez chwilę pomógł Panu nieść krzyż. Zmęczony Szymon, powracający z pola, jest jedynym któremu dane było bezpośrednio wesprzeć Pana w dziele zbawienia. Ta chwila kiedy przygnieciony drzewem krzyża, szedł wraz z Jezusem na Kalwarię, była najważniejszym momentem jego życia.

Św. Rito Ty dobrze wiedziałaś, co znaczy rozważać i uczestniczyć w Męce Pana. Czciłaś Świętą Mękę naszego Zbawcy tak bardzo, że obdarował Cię cierniem ze swojej korony. Ten tkwiący przez lata w twym czole, znak uczestnictwa w Drodze na Kalwarię, jak pomoc Szymona, był najszczególniejszym darem mistycznym jaki otrzymałaś. Wyproś nam u Pana zdolność dostrzegania tych tak ważnych chwil, kiedy wzywa nas do pomocy, oznajmia Swoja wolę…

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Weronika otarła twarz umęczonego Jezusa, a On ja obdarował odbiciem swojego Oblicza na jej chuście. Choć obarczony cierpieniem, odwdzięczył jej się w niezwykły, cudowny sposób. Spośród takiego tłumu: eskorty żołnierzy oraz rozwrzeszczanej gawiedzi ona jedna umiała dostrzec cierpiącego, potrzebującego wsparcia człowieka.

Św. Rito, która pochylałaś się nad umierającymi bliskimi, spraw, niech owocem naszych rozważań, które w twojej obecności czynimy, będzie większa wrażliwość na potrzeby bliźnich, troska o ich dobro.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Drugi upadek pod ciężarem krzyża. Ten, Który sprawiał cuda, uzdrawiał, wskrzeszał, upada pod ciężarem naszych win. Na co dzień nie pamiętamy o tych chwilach, w których nasz Stwórca przepełniony nieskończona miłością, cierpiał za nas. Tymczasem to my, Ty i ja, odpowiadamy za każdą chwilę Męki, za rany powstałe i z tego, kolejnego upadku.

Św. Rito, przez lata w klasztorze, żyłaś poniżona, zepchnięta do drugiego, gorszego chóru. Współsiotry niejednokrotnie sprawiały Ci przykrość, upokarzały. Trwałaś jednak w powołaniu, w posłuszeństwie, krocząc śladami Jezusa Sługi. Wyproś nam u Boga łaskę byśmy nie przyczyniali się do cierpień bliźnich, nie zadawali im ran słowami, ani czynami skierowanymi przeciwko nim.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Pośród gawiedzi były i kobiety. W czasach kiedy nie istniały mass-media, wielu ludzi zjawiało się, na miejscach dramatycznych wydarzeń, by zaspokoić swoją ciekawość, a czasami włączyć w zbiorową histerię. Jezus mówi do niewiast, by płakały raczej nad swoimi dziećmi niż nad Nim. Skupiły się na swoich rodzinach, a nie żyły cudzymi problemami.

Św. Rito, zaprawdę umiałaś żyć chwilą bieżącą, jako żona i matka ‒ dbałaś o dom, jako mniszka ‒ o współsiostry, o ubogich, o potrzeby klasztoru. Wspomagaj nas słabych i skłonnych do zajmowania się tym, co nieważne, a zapominających o bliskich, o tych pośród których postawił nas Bóg.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Pan Jezus zupełnie wyczerpany niesieniem krzyża upada kolejny raz. Zbolały, nie ma sił by dalej dźwigać ciężaru krzyża. Z ran płynie krew, ból z korony cierniowej wzmaga upalne słońce… Nasz Zbawca zbliża się do kresu swojej wędrówki ku Kalwarii.

Św. Rito, wiernie modląca się przed Krzyżem, ofiaruj nam dar prawdziwego nabożeństwa do Męki Chrystusa, byśmy duszą i sercem przylgnęli do tajemnic zbawienia.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Odarcie z szat, obnażenie wobec tłumu, to jeszcze jedno upokorzenie dla Skazańca. I cierpienie z ran otwartych przy zrywaniu odzienia. Żołnierze i ich pomocnicy nie liczyli się z bólem jaki zadawali. Pozbawienie okrycia miało podkreślać odarcie z godności, jakim była kara ukrzyżowania.

Św. Rito, twoi rodzice decyzją o wydaniu Cię za mąż pozbawili Cię szansy na realizację powołania. Musiałaś zapomnieć o zakonie. Po śmierci męża, także konwent, do którego chciałaś wstąpić, odrzucił twoją kandydaturę i dopiero cud sprawiony przez Pana spowodował, że znalazłaś się w klasztorze. Nasza Orędowniczko od spraw niemożliwych, kieruj naszym życiem tak byśmy nigdy naszych bliźnich nie pozbawiali szansy na realizację powołania, na sięgnięcie po dobro, które im się należy.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Wbijanie gwoździ to okrutna tortura, która poprzedzała ustawienie krzyża. Ból wzmógł się znacznie. Rozpoczyna się konanie. Ostatnie chwile. Rozciągnięte na krzyżu Ciało połączyło niebo i ziemię. A Jezus nie ustawał w zwróconych ku Ojcu błaganiach za tych, których miał odkupić…

Św. Rito wpatrzona w Ukrzyżowanego, wypraszaj nam łaski, o które Cię nieustannie prosimy, a zwłaszcza łaskę wiary i wierności Bogu.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Umierając Jezus zawierza się Bogu. Odchodzi do Ojca, przebaczywszy swoim oprawcom, zawierzywszy Matkę Uczniowi. Wie, że dzieło zbawienia dokonało się, że wypełnił wolę Ojca.

Św. Rito, która przeszłaś przez życie w cichości i pokorze, poddając się wpierw woli rodziców, następnie męża, a w końcu przełożonych zakonnych, oręduj za nami, by Bóg obdarował nas rozeznaniem i siłami potrzebnymi do życia zgodnie z Jego wolą, wedle planu jaki dla nas ma.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Ciało Tego, Który umierając powierzył swoją Duszę Ojcu, zostało zdjęte z krzyża i powierzone Matce. Boża Rodzicielka, jako pierwsza kontemplowała Umęczonego Pana. Wpatrujmy się w Jego Człowieczeństwo, złamane dla naszego odkupienia i Jej macierzyńskie Serce tak bardzo zranione i bolejące.

Św. Rito, której życie obfitowało w trudy i cierpienie, natchnij nasze dusze gotowością do podejmowania ofiar i uproś nam zdolność do rezygnowania z planów, które nie są wedle Bożej myśli.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i Mękę Swoją świat odkupić raczył.

Ciało owinięte w płótna zostało złożone do grobu należącego do Józefa z Arymatei. Wydaje się, że z tą chwilą wszystko zostaje zakończone, zamknięte. Po ludzku patrząc, kamień zatoczony u wejścia był niczym obumarcie ostatniej nadziei. A przecież nadchodzące dni miały przynieść Zmartwychwstanie…

Św. Rito, wsławiona cudami, skuteczna wspomożycielko, do której pomocy tak chętnie się uciekamy, naucz nas ‒ na swój wzór ‒ być ludźmi nadziei i zawierzenia. Naucz nas tylko w Bogu nadzieję pokładać.

Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami!