Liturgia na dziś

2 cze 2026
Kolor szat zielony

WTOREK IX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II 

Okres Zwykły Rok II

Pierwsze czytanie (2 P 3,12-15a.17-18)

Oczekujemy nowego nieba i nowej ziemi
Czytanie z Drugiego listu świętego Piotra Apostoła.

Najmilsi:
Oczekujecie i staracie się przyspieszyć przyjście dnia Bożego, który sprawi, że niebo zapalone pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią. Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość.
Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby On was zastał bez plamy i skazy, w pokoju, a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną.
Wy zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście dając się uwieść błędom tych, którzy nie szanują praw Bożych, własnej stałości nie doprowadzili do upadku. Wzrastajcie zaś w łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. Jemu chwała zarówno teraz, jak i do dnia wieczności. Amen.

Oto słowo Boże.

Psalm responsoryjny (Ps 90(89),1-2.3-4.1.14 i 16)

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką.
Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką ✠
z pokolenia na pokolenie. *
Zanim narodziły się góry,
nim powstał świat i ziemia, *
od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem.

Obracasz w proch człowieka *
i mówisz: «Wracajcie synowie ludzcy».
Bo tysiąc lat w Twoich oczach ✠
jest jak wczorajszy dzień, który minął, *
albo straż nocna.

Miarą naszego życia jest lat siedemdziesiąt, *
osiemdziesiąt, gdy jesteśmy mocni.
A większość z nich to trud i marność, *
bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.

Nasyć nas o świcie swoją łaską, *
abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć.
Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, *
a Twoja chwała nad ich synami.

Aklamacja przed Ewangelią (Por.Ef 1,17-18)

Alleluja, alleluja, alleluja.
Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa
przeniknie nasze serca swoim światłem,*
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Ewangelia (Mk 12,13-17)

Podatek należny Cezarowi
Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli pochwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: „Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim Ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?”
Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: „Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara, chcę zobaczyć”. Przynieśli, a On ich zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”
Odpowiedzieli Mu: „Cezara”.
Wówczas Jezus rzekł do nich: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”. I byli pełni podziwu dla Niego.

Oto słowo Pańskie.